छन्द-अनुष्टुप कर्ममा जिन्दगी बोल्छ गीत गाई प्रभातमा तरङ्ग फैलिदै जान्छ देहका अङ्गअङ्गमा बल्दछन् कर्मका दीप भित्री चक्षु खुलाउँदै...

क्या दुख्छ यार जतन गरेको दिल पनि हुरी-आँधीसगैँ हराएर गयो मन्जिल पनि भदौ मै आँख फुट्यो बिचरा हरियो देख्छ नै छुरा हान्नेलाई नै निर्दोष...

उस्तै लाग्छ आसुँ हो कि झरी थाहा हुँदैन मेरो जस्तै चोट उस्लाई नपरी थाहा हुँदैन एकछाकले बच्चो बाँच्छ जान्दछिन् उनी आमालाई नसोध नाना थरी...